(aktualizacja v r. 2002 ze względu na cechy specjalne snowboardingu i technik karwingowych)
Każdy narciarz i snowboardista powinien zachować się w taki sposób, aby nie stwarzać niebezpieczeństwa dla innej osoby i nie powodować żadnej szkody.
Narciarz i snowboardista może zjeżdżać z szybkością stosowną do swoich umiejętności, rodzaju i stanu trasy oraz pogody.
Znajdujący się na stoku narciarz i snowboardista, który za względu na lepszą widoczność z góry, dysponuje większą możliwością wyboru trasy jazdy, musi wybrać taki tor jazdy aby uniknąć wszelkiej możliwości zderzenia z narciarzem lub snowboardistą znajdującym się poniżej na stoku.
Wyprzedzanie może następować zarówno po stronie dostokowej jak i odstokowej, po stronie prawej lub lewej, lecz w takiej odległości, która pozwoli uniknąć potrącenia wyprzedzanego.
Narciarz i snowboardista, który przystępuje do zjazdu na trasie lub pólku narciarskim, powinien sprawdzić, patrząc w górę i w dół, czy nie spowoduje niebezpieczeństwa dla siebie innych. To samo obowiązuje go przy każdym ruszaniu z miejsca lub po chwilowym zatrzymaniu.
Tylko w razie absolutnej konieczności narciarz i snowboardista może zatrzymać się na trasie zjazdu, zwłaszcza w miejscach zwężeń i miejscach o ograniczonej widoczności. Po ewentualnym upadku narciarz albo snowboardista winien usunąć się z toru jazdy, tak szybko jak jest to możliwe.
Narciarz i snowboardista powinien podchodzić tylko poboczem trasy, a w przypadku złej widoczności powinien zejść zupełnie z trasy. To samo zachowanie obowiązuje narciarzy i snowboardistów, którzy pieszo schodzą w dół.
Każdy narciarz i snowboardista winien stosować się do znaków narciarskich, ustawionych na trasach.
W razie powstania wypadku każdy, kto znajdzie się w pobliżu, powinien udzielić poszkodowanym pomocy.
Każda osoba zamieszana w wypadek, lub będąca jego świadkiem, jest zobowiązana podać swoje dane osobowe.
Żródło: BULLETIN ADVOKACIE 10/2005
Objaśnienia: FIS/ Fédération Internationale de Ski/ Międzynarodowa Federacja Narciarska